Całun z Manoppello
Całun z Manoppello, znany również jako Volto Santo di Manoppello, to relikwia chrześcijańska przechowywana w sanktuarium w miasteczku Manoppello we Włoszech. Na tkaninie znajdują się kontury twarzy Jezusa Chrystusa, które od wieków wzbudzają zainteresowanie wiernych oraz badaczy. Ta niezwykła relikwia nie tylko przyciąga pielgrzymów, ale także stanowi przedmiot licznych badań historycznych i artystycznych.
Opis całunu
Volto Santo ma niewielkie wymiary, wynoszące 17 cm szerokości i 24 cm długości. Od momentu jego odkrycia w 1638 roku, jest przechowywany i wystawiany w kościele kapucyńskim Sanctuario di Volto Santo. Całun jest umieszczony w obustronnie oszklonej monstrancji, co pozwala na jego podziwianie z obu stron. Tkanina wykonana jest z bisioru, a puste miejsca między włóknami są wypełnione skrobią, co nadaje jej charakterystyczny żółtawy odcień oraz półprzezroczystość. Do dzisiaj nie udało się ustalić dokładnego sposobu powstania wizerunku ani określić wieku samego całunu.
Historia całunu
Całun z Manoppello jest często utożsamiany z chustą św. Weroniki, która według tradycji miała być użyta do osuchania twarzy Jezusa podczas drogi na Golgotę. Alternatywnie, niektórzy badacze dowodzą, że może być to chusta, którą owinięto głowę Jezusa po ukrzyżowaniu. Historia całunu sięga VI wieku, kiedy nosił nazwę Chusta z Kamulii i był przechowywany w kapadockim mieście Kamulii. W 574 roku został przeniesiony do Konstantynopola, gdzie pełnił funkcję cesarskiej chorągwi.
W 705 roku patriarcha Konstantynopola Kallinik I oddał relikwię papieżowi Janowi VII w celu jej zabezpieczenia w bazylice św. Piotra w Rzymie. Z czasem Chusta z Kamulii zyskała popularność i była opisywana przez znane postacie takie jak Francesco Petrarka, Dante Alighieri czy św. Brygida Szwedzka. Papież Innocenty III w 1208 roku ustanowił doroczną procesję ulicami Rzymu z tym cudownym wizerunkiem.
W wyniku Sacco di Roma w 1527 roku oryginał całunu miał zostać wywieziony z Rzymu, a w bazylice św. Piotra pozostała jedynie kopia. Różnice między oryginałem a kopią były znaczne; kopia przedstawiała martwego Jezusa z zamkniętymi oczami, co wpłynęło na późniejszą ikonografię chrześcijańską, w której postać Jezusa zaczęto przedstawiać głównie w ten sposób.
Podobieństwo z Całunem Turyńskim
Współczesne badania porównawcze wykazały interesujące podobieństwa między Całunem Turyńskim a Całunem z Manoppello. Siostra zakonna Blandina Paschalis Schlömer zauważyła, że oba wizerunki mają podobne układy ran oraz proporcje twarzy. Istnieją jednak kluczowe różnice: Całun Turyński przedstawia osobę martwą, podczas gdy Całun z Manoppello ukazuje żywego Jezusa. Dodatkowo Całun Turyński jest negatywem obrazu, a Całun z Manoppello pozytywem.
Ksiądz Andreas Resch z Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego przeprowadził analizy za pomocą wysokiej rozdzielczości zdjęć i doszedł do konkluzji, że „oblicza obu Całunów wykazują stuprocentową zgodność, która wyklucza jakąkolwiek przypadkowość”. To stwierdzenie sugeruje, że oba wizerunki mogą przedstawiać tę samą osobę.
Objawienia Marii Valtorty
W dniu 22 lutego 1944 roku włoska mistyczka Maria Valtorta zapisała słowa Jezusa dotyczące Całunu z Manoppello. Ksiądz Andreas Resch komentował te słowa jako przykład paranormalnego poznania oraz doświadczenia mistycznego, które miało miejsce niezależnie od późniejszych badań porównawczych między różnymi wizerunkami Jezusa.
Kult całunu
Kult Całunu z Manoppello cieszy się dużą popularnością wśród wiernych na całym świecie. Kościół katolicki nie odniósł się oficjalnie do kwestii pochodzenia całunu, traktując jego historię jako część żywej tradycji chrześcijańskiej. Badania naukowe i historyczne pozostają domeną uczonych oraz badaczy.
Pielgrzymi odwiedzają sanktuarium Volto Santo każdego roku; ich liczba sięga setek tysięcy ludzi pragnących oddać hołd tej niezwykłej relikwii. Warto również zauważyć, że Benedykt XVI odwiedził to miejsce 1 września 2006 roku – była to pierwsza papieska wizytacja tego sanktuarium.
Zakończenie
Całun z Manoppello to wyjątkowa relikwia o bogatej historii i znaczeniu dla wierzących. Jego obecność przyciąga pielgrzymów oraz badaczy na całym świecie, którzy pragną zgłębić tajemnice związane z jego pochodzeniem oraz znaczeniem. Pomimo braku jednoznacznych dowodów na autentyczność całunu, jego wartość duchowa pozostaje niezaprzeczalna dla wielu ludzi wierzących w cuda i moc relikwii.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).